Streszczenie

Kleszcze Ixodes ricinus są rezerwuarem i wektorem licznych wirusów, bakterii i pierwotniaków, w tym również gatunków o znaczeniu klinicznym i epidemiologicznym. Wśród mikroorganizmów chorobotwórczych, przenoszonych przez kleszcze Ixodes ricinus, znajdują się między innymi bakterie Borrelia burgdorferi i Anaplasma phagocytophilum oraz pierwotniaki Babesia microti. Powyższe patogeny są czynnikiem etiologicznym chorób odkleszczowych, które stanowią ważny problem zdrowia publicznego – diagnostyczny, kliniczny i profi laktyczny. Dotyczy to najczęściej występującej boreliozy, która charakteryzuje się wielopostaciowością i objawami wielonarządowymi, rzadziej występującej anaplazmozy o niecharakterystycznym obrazie klinicznym i babeszjozy, przypominającej obrazem klinicznym malarię. Jednak ze względu na koinfekcje kleszczy Ixodes ricinus patogenami Borrelia burgdorferi, Anaplasma phagocytophilum i Babesia microti możliwe jest występowanie zakażeń mieszanych. W przypadku koinfekcji wspominanymi patogenami pojawiać się może mozaika objawów klinicznych i cięższy przebieg choroby.

W pracy przedstawiono aktualną wiedzę na temat epidemiologii i chorobotwórczości boreliozy, anaplazmozy i babeszjozy. Omówiono metody stosowane w diagnostyce chorób odkleszczowych – wykrywania zakażeń patogenami: Borrelia burgdorferi, Anaplasma phagocytophilum i Babesia microti u kleszczy i metody stosowane w diagnostyce u ludzi.

Słowa kluczowe: Anaplasma phagocytophilum, Babesia microti, Borrelia burgdorferi, choroby przenoszone przez kleszcze, ticks-transmited diseases