System zamówień publicznych od 1995 roku stanowi jeden z podstawowych systemów gwarantujących efektywne wydatkowanie fi nansowych środków publicznych. Mechanizmem wspomagającym jest podsystem w postaci rynku zamówień publicznych, na którym podaż uzależniona jest od popytu, tj. liczby zamówień kierowanych na rynek przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Podmioty sektora ochrony zdrowia, jako podmioty non profi t, swoją działalność prowadzą w oparciu o posiadane wyposażenie (aparaturę i sprzęt), co powoduje, że zamówienia na ten asortyment stanowią znaczącą liczbę.

Od 2004 roku konieczność dostosowania infrastruktury budowlanej do standardów unijnych (np. adaptacja pomieszczeń w celu zainstalowania nowoczesnej aparatury, prace remontowe usprawniające ciągi piesze itp.) oraz środki fi nansowe z Unii Europejskiej spowodowały, że zaczęła wzrastać również liczba zamówień na roboty budowlane. Natomiast liczba zamówień na usługi wykazuje nieznaczny spadek w latach 2003-2006, spowodowany m.in. wycofywaniem się podmiotów sektora ochrony zdrowia z outsourcingu, zwłaszcza związanego z cateringiem. Liczba emitowanych zamówień mając wpływ na rozwój strony podażowej powoduje, że rynek zamówień publicznych spełnia rolę proefektywnościową i konkurencyjną.

Ustalenie zależności przyczynowo-skutkowych (ich wielkości) pomiędzy liczbą emitowanych ogłoszeń o przetargu, czasem realizacji kontraktu oraz kryteriami stosowanymi do oceny ofert przetargowych pozwala na stwierdzenie, że niedostateczny zasób fi nansowych środków publicznych w podmiotach sektora ochrony zdrowia zmusza kierownictwo tych podmiotów do wyborów alternatywnych pomiędzy kategoriami zamówień (roboty budowlane/dostawy/usługi) oraz że stosowane przez zamawiających kryteria do oceny ofert przetargowych mogą mieć wpływ na rozwój/stagnację konkurencji.