Celem pracy jest przedstawienie szkody majątkowej i niemajątkowej jako przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej w odniesieniu do pracowników systemu ochrony zdrowia. Pojęcie szkody ściśle związane jest z prawem medycznym i powinno być rozpatrywane właśnie w takim kontekście. Określenie szkody polega na ustaleniu jej rozmiaru w kontekście konkretnego dobra lub na porównaniu sytuacji, w jakiej pacjent znajdowałby się, gdyby nie niewłaściwe postępowanie pracownika sytemu ochrony zdrowia, z sytuacją w jakiej znajduje się w wyniku powstania szkody. Zwrócono uwagę na postacie szkody majątkowej tj. uszczerbek materialny na osobie lub mieniu oraz postacie szkody niemajątkowej tj. krzywdę i cierpienie fi zyczne oraz psychiczne. Wskazano przykłady zarówno szkody majątkowej jak i niemajątkowej, wykorzystując orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz literaturę. Nawiązano również do różnych form naprawienia szkody, skupiając się na przesłankach, jakie muszą zaistnieć przy ubieganiu się o zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej lub przywróceniu stanu sprzed powstania szkody. Zwrócono uwagę, że naprawienie szkody może nastąpić w formie jednorazowego zwrotu poniesionych przez poszkodowanego kosztów, w związku z uszkodzeniem ciała lub wywołaniem rozstroju zdrowia. Opisano także kolejne formy wynagrodzenia szkody, czyli jednorazowe świadczenie pieniężne oraz zadośćuczynienie pieniężne za naruszenie dobra osobistego. Ponadto skoncentrowano się na przesłankach związanych z ubieganiem się o przyznanie renty przez poszkodowanego, któremu wyrządzono szkodę podczas wykonywania czynności medycznych lub w związku z wykonywaniem czynności medycznych.

Słowa kluczowe: szkoda, odpowiedzialność, wynagrodzenie szkody, zadośćuczynienie